M270 MLRS Özellikleri, Roketler, Menzil, Maliyet ve Kullanıcılar

M270 MLRS, bir HIMARS’ın iki katı ateş gücü taşıyan paletli bir fırlatıcıdır; 1983’te ABD Kara Kuvvetleri hizmetine giren zırhlı şasisine 12 güdümlü roket veya en fazla dört balistik füze yükler. Bugün Lockheed Martin tarafından üretilen ve bir düzineden fazla ülkenin envanterinde bulunan sistem, Çöl Fırtınası’ndan beri ABD’nin her büyük kara harekatında savaştı ve şimdi Ukrayna’da hassas roketler ateşliyor.

M270 MLRS nedir

Çoklu Roketatar Sistemi bir Soğuk Savaş sorunundan doğdu: NATO topçusu sayıca ciddi biçimde geride kalıyordu ve ittifakın Sovyet zırhlı birliklerine karşı ateşi hızla yığabileceği bir yönteme ihtiyacı vardı. Füze işi sonradan Lockheed Martin’e geçen Vought programı 1970’lerin sonunda kazandı ve ilk fırlatıcılar 1983’te ABD Kara Kuvvetleri’ne ulaştı. Birkaç NATO ülkesi sistemi ortak üretti; bu yüzden sistem Avrupa ordularına erken yayıldı.

Tasarım, uzatılmış ve otomatik bir fırlatıcı modülünü Bradley muharebe aracından türetilmiş paletli bir şasiyle birleştiriyor. Üç kişilik mürettebat zırhlı kabinin içinden ateş edebiliyor; fırlatıcı da kutularını araç üzerindeki bir bom ile birkaç dakikada, mürettebatı tek tek roketlerle uğraşmak için dışarı çıkarmadan yeniden dolduruyor.

M270 MLRS özellikleri

M270 hangi roketleri atabilir

Sistemin asıl gücü bu seçenek yelpazesi. 1991’de misket roketleriyle kare kare alanları doyuran aynı fırlatıcı, bugün tek tek GPS güdümlü atışlarla belirli binaları vuruyor; M142 HIMARS ise aynı mühimmat ailesini daha hafif, tekerlekli bir kamyonda, M270’in iki kutusuna karşı bir kutu taşıyarak paylaşıyor.

M270’ten M270A2’ye M270 versiyonları

Orijinal M270, 2000’li yıllarda yerini modernize edilmiş atış kontrol sistemine ve daha hızlı fırlatma sürücülerine sahip M270A1’e bıraktı. Mevcut M270A2 yenilemesi güçlendirilmiş bir güç aktarma grubu, yeni bir zırhlı kabin ve HIMARS ile ortak kullanılan ortak atış kontrol sistemini ekliyor; GMLRS-ER ve PrSM atmak için gereken konfigürasyon da bu. Lockheed Martin, ABD ve müttefik filolarını 2030’ların başına kadar bu standarda yeniliyor.

Almanya, MARS II adlı yerelleştirilmiş bir versiyon kullanıyor, Fransa ise LRU’yu hizmete aldı; ikisi de ortak üretilen Soğuk Savaş fırlatıcılarından yükseltildi. Birleşik Krallık filosunu A2 standardına yükseltiyor ve genişletmek için ek fırlatıcı sipariş etti.

M270’i kimler kullanıyor ve muharebe sicili

Kullanıcılar arasında ABD, Birleşik Krallık, Almanya, Fransa, İtalya, Yunanistan, Finlandiya, Japonya, Güney Kore, Bahreyn, Mısır ve Ukrayna var; Ukrayna’nın fırlatıcıları İngiliz, Alman, Fransız, İtalyan ve Norveç stoklarından bağışlandı. Çöl Fırtınası’nda sistem binlerce M26 roketi attı ve Iraklı askerlerin DPICM yağmurlarına çelik yağmuru dediği bildirildi. 2003’te Irak’ta yeniden ateş etti; İngiliz ve diğer koalisyon fırlatıcıları sonraki harekatları destekledi.

2022’den beri Ukrayna’nın M270’leri, operatör tarafından bildirilen saldırılarda HIMARS’larla birlikte Rus hatlarının derinlerindeki komuta noktalarını, cephanelikleri ve köprüleri vurdu. Türün ATACMS sınıfı etkiler yaratmadaki rolü, Batılı müttefiklerin kendi derin vuruş güçlerini boyutlandırırken onu Rusya’nın Iskander gibi tehditleriyle karşılaştırmasının büyük nedenlerinden biri.

M270 MLRS hakkında sık sorulan sorular

M270 MLRS’nin menzili nedir?

Standart GMLRS roketleriyle yaklaşık 70 km, GMLRS-ER ile yaklaşık 150 km, ATACMS ile 300 km’ye kadar ve M270A2’de PrSM ile 400+ km.

M270 kaç roket taşır?

Altışar atımlık iki kutuda on iki roket, veya iki ATACMS füzesi, veya yükseltilmiş M270A2’de dört PrSM.

M270 ile HIMARS arasındaki fark nedir?

HIMARS, bir mühimmat kutusu taşıyan daha hafif, tekerlekli bir fırlatıcıdır; paletli, zırhlı M270 iki kutu taşır ve ağır birliklere uygundur.

Ukrayna M270 kullanıyor mu?

Evet. Birleşik Krallık, Almanya, Fransa, İtalya ve Norveç fırlatıcı tedarik etti; Ukrayna bunları HIMARS ile birlikte hassas derin vuruşlarda kullandığını bildiriyor.

M270’i kim üretiyor?

Sistemi üreten ve yükselten Lockheed Martin’dir; sistemin kökeni 1970’lerin sonunda Vought’a dayanır.