İran Ordusu 2026’da Ne Kadar Güçlü? Füzeler, Dronlar, Devrim Muhafızları ve Savaşın Bedeli

İran, Global Firepower 2026 endeksinde 16. sırada; ancak bu sıralama İslam Cumhuriyeti’nin askeri tarihinin en yıkıcı yılından önce hazırlandı. Şubat 2026’da ABD ve İsrail saldırıları Dini Lider Ali Hamaney’i öldürdü ve o tarihten bu yana kırılgan bir ateşkesle duraklatılan bir savaşı başlattı; İran limanlarına yönelik ABD deniz ablukası ise sürüyor. İran ordusu bugün ağır baskı altında, ancak hâlâ Orta Doğu’nun en büyük füze ve dron cephaneliğine sahip.

Bütçe ve insan gücü

SIPRI, İran’ın resmi askeri harcamasını 2025 için yalnızca 7,4 milyar dolar olarak tahmin ediyor; ancak finansmanın büyük kısmı İslam Devrim Muhafızları Ordusu (DMO) ve ticari ağları üzerinden aktığı için resmi rakamların gerçek seviyenin neredeyse kesinlikle altında olduğu uyarısını yapıyor. Savaştan önce İran’ın düzenli ordu (Arteş) ile DMO arasında bölünmüş yaklaşık 600 bin muvazzaf personeli ve Besic milisi bulunuyordu.

Füzeler: İran’ın ana silahı

İran; Şahab-3, İmad ve Gadr’dan katı yakıtlı Heybar Şeken’e ve Tahran’ın hipersonik olarak tanımladığı Fettah’a kadar bölgenin en büyük balistik füze gücünü kurdu. 2024 ve 2025’te bunlardan yüzlercesini İsrail’e, 2026’da ise İsrail’e, ABD üslerine ve Körfez ülkelerine ateşledi. Çoğu önlendi; ama tehdidin gerçek olduğunu gösterecek kadarı hedefe ulaştı. Füze üretim tesisleri ve rampaları yoğun biçimde hedef alındı.

Dronlar

Rusya’ya tedarik edilen ve Geran adıyla kopyalanan Şahid-136, İran’ı dünyanın en etkili dron güçlerinden biri yaptı. Ülke ayrıca Mohacir ve Şahid-129 dronları üretiyor ve bölgedeki müttefik gruplara tedarik ediyor.

Hava kuvvetleri ve hava savunma: Zayıf halkalar

İran hava kuvvetleri hâlâ çoğu 1979 öncesine dayanan yaşlı F-14, F-4, MiG-29 ve Su-24’lere dayanıyor. Rus S-300PMU-2 ve yerli Bavar-373 dahil hava savunması, 2025 ve 2026’daki İsrail ve ABD saldırılarını durduramadı; bu da İran’ın taarruz ve savunma gücü arasındaki büyük uçurumu ortaya koydu.

Donanma ve Hürmüz Boğazı

İran’ın denizdeki stratejisi, dünya petrolünün büyük bölümünün geçtiği Hürmüz Boğazı’nı tehdit etmek için DMO Donanması’nın hızlı hücumbotlarına, mayınlara, gemisavar füzelere ve küçük denizaltılara dayanıyor. İran 2026 savaşı sırasında boğazı fiilen kapattı. ABD Donanması çok sayıda İran dronu, gemisi ve denizaltısını imha ettiğini açıkladı ve Nisan’dan bu yana abluka uyguluyor.

Baskı altındaki müttefikler

İran’ın Hizbullah, Iraklı milisler ve Yemen’deki Husilerden oluşan “Direniş Ekseni” 2023’ten bu yana ciddi biçimde zayıfladı; Beşar Esad’ın 2024 sonunda Suriye’de devrilmesi de Tahran’a Lübnan’a uzanan ana kara yolunu kaybettirdi.

Sonuç

İran füzeler, dronlar ve deniz ticaretine saldırılarla hâlâ ciddi hasar verebiliyor; ancak hava kuvvetleri, hava savunması ve donanması ABD ve İsrail karşısında yetersiz kaldı. Gelecekteki askeri gücü, füze sanayisinin ne kadarının ayakta kaldığına ve düşmanları onu yeniden vurmadan önce ne kadar hızlı toparlanabildiğine bağlı olacak.

Öne çıkan görsel: Mohammad Hossein Ghanbarian / Attribution, via Wikimedia Commons