Türkiye’nin Füzeleri: Tayfun, Bora, Atmaca ve SOM’un Menzilleri

Türkiye, 280 kilometre menzilli Bora’dan Tayfun balistik füze ailesine, Atmaca gemisavar füzesinden uçaktan atılan SOM’a kadar envanterindeki hemen her sınıf füzeyi kendisi üretiyor. Mayıs 2026’da bir adım daha attı ve menzilinin 6.000 kilometreyi aştığı açıklanan kıtalararası füze Yıldırımhan’ın maketini sergiledi.

Bu rehber, başlıca Türk füzelerini görevlerine göre, menzilleri ve durumlarıyla birlikte ele alıyor; hangisinin henüz tasarım aşamasında olduğunu da gösteriyor. Türkiye’nin silahlarını konu alan dizinin ilk yazısı.

Türkiye’nin hangi füzeleri var?

Türk füzeleri beş gruba ayrılıyor: balistik füzeler, seyir füzeleri, gemisavar füzeler, havadan havaya füzeler ve karadan havaya önleyiciler. Neredeyse tamamı iki kurumdan çıkıyor. Çoğunu 1988’de kurulan Roketsan üretiyor, uçaktan atılan silahları ise devletin araştırma enstitüsü TÜBİTAK SAGE tasarlıyor. Önleyiciler Çelik Kubbe hava savunma ağının parçası ve bu dizinin ilerleyen yazılarında ele alınacak; bu yazı vuruş yapan silahlara odaklanıyor.

Balistik füzeler: Bora, Tayfun ve Cenk

Balistik füze gücü ithalatla başladı. Türkiye 1990’larda ABD’den ATACMS aldı, 150 kilometre menzilli J-600T Yıldırım’ı ise bir Çin tasarımından yola çıkarak üretti. 2017’den beri hizmette olan Bora, tümüyle Türk tasarımı ilk füze oldu: 2,5 ton ağırlığında, 470 kilogramlık harp başlığı taşıyan, 280 kilometre menzilli bir silah. 900’den fazla üretildi; ihracat sürümü Khan’ı 2025’te Endonezya teslim aldı.

Tabloyu Tayfun değiştirdi. Füze, Ekim 2022’de bir deneme atışında Karadeniz üzerinde 561 kilometreyi 456 saniyede katetmesiyle ortaya çıktı ve ertesi yıl seri üretime girdi. Aile hızla büyüdü. Millî Savunma Bakanlığı Mayıs 2026’da Blok 2’nin envantere girdiğini duyurdu. 4 Temmuz 2026’da arayıcı başlıklı bir Blok 3, Karadeniz’de manevra yapan bir insansız tekneyi imha etti; gemilere karşı balistik füze kullanma yeteneğine bugüne dek yalnızca Çin, İran ve Pakistan’ın sahip olduğu biliniyor. İlk kez Temmuz 2025’te gösterilen Blok 4 ise farklı boyutta bir silah: 10 metre uzunluğunda, 7,2 ton ağırlığında, menzili 1.000 ila 1.500 kilometre olarak veriliyor. Roketsan, menzilin 1.500 kilometreyi aşacağını söylüyor.

Cenk, Tayfun’un bir üst basamağı. Türk yetkililer onu orta menzilli balistik füze olarak tanımlıyor. Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan 7 Nisan 2026’da Roketsan’ın yeni tesislerini açarken, Blok 4’ün yanında ondan daha büyük, üzerinde işaret bulunmayan bir füze duruyordu. Roketsan bunun Cenk olduğunu doğrulamadı, uçuş testi duyurmadı ve menzil açıklamadı. Dış kaynaklı tahminler 2.000 kilometreye kadar çıkıyor.

Sözcü gazetesinin SIPRI verilerinden derlediği ve Mart 2026’da yayımlanan sayım, her tipten toplam 322 balistik füzeden söz ediyor. Bu, dünyanın yedinci büyük stoku ve Yunanistan’ınkinin yaklaşık iki katı.

Yıldırımhan: Türkiye’nin kıtalararası füzesi var mı?

Henüz yok. Yıldırımhan 5 Mayıs 2026’da İstanbul’daki SAHA 2026 fuarında, Millî Savunma Bakanı Yaşar Güler’in de katıldığı törenle tanıtıldı; ancak tanıtılan bir maketti. Proje Roketsan’a değil, bakanlığın kendi araştırma merkezi MSB ARGE’ye ait ve baş tasarımcısına göre çalışma on yıl boyunca gizli yürütüldü. Açıklanan verilere göre füze sıvı yakıtlı, 17,5 metre uzunluğunda, yaklaşık 30 ton ağırlığında ve üç tonluk konvansiyonel harp başlığını 6.000 kilometreden uzağa taşıyacak.

Bildirilen bir uçuş testi ve yayımlanmış bir takvim yok; yetkililer ilk test sonuçlarının yakında açıklanacağını söylüyor. Hizmete girişi için 2030’lar telaffuz ediliyor. Üretilirse Türkiye, ABD, İngiltere ve Fransa’dan sonra kıtalararası menzilli füzeye sahip dördüncü NATO üyesi olacak; bu dört ülke içinde füzeye takacak nükleer başlığı bulunmayan tek ülke de o olacak. Yurt dışında dikkat çeken nokta bu. Türkiye’deki yorumlar füzeyi ülke sanayisinin artık neler üretebildiğinin kanıtı olarak sundu; Güler ise projeyi stratejik özerklikle ilişkilendirdi.

Seyir ve gemisavar füzeleri: SOM, Atmaca ve Gezgin

SOM, Hava Kuvvetleri’nin uzaktan atılan silahı. Yaklaşık 620 kilogram ağırlığında, 230 kilogramlık harp başlığını ses hızına yakın bir hızla 250 kilometreden uzağa taşıyor ve 2017’den beri hizmette. Başlangıçta F-35’in gövde içi silah yuvasına sığacak biçimde tasarlanan daha küçük sürüm SOM-J, 21 Mart 2026’da gerçek harp başlıklı testte tam isabet kaydetti; KAAN savaş uçağı ve Türk silahlı insansız hava araçları için düşünülüyor. Füze 2022’den beri Fransız motoru yerine yerli Kale KTJ-3200 ile uçuyor.

Atmaca aynı işi Deniz Kuvvetleri için yaptı. 2022’den itibaren ABD yapımı Harpoon’un yerini almaya başladı, yaklaşık 250 kilometre menzile sahip ve Mart 2025’te ilk kez bir denizaltıdan atıldı. Karadan atılan akrabası Kara Atmaca 400 kilometreye ulaşıyor; Kara Kuvvetleri ilk füzeleri 7 Nisan 2026’da teslim aldı. Endonezya Atmaca siparişi verdi; Janes’e göre ilk parti 45 füzeden oluşuyor.

Gezgin, uzun menzildeki boşluğu dolduruyor. ABD’nin Tomahawk’ı sınıfında bir seyir füzesi; TÜBİTAK SAGE tarafından gemilerden, denizaltılardan ve kara araçlarından atılmak üzere tasarlandı. Menzili açıklanmadı, tahminler 1.000 kilometrenin üzerinden başlıyor. İlk atışın Mayıs 2025’te yapıldığı bildirildi. Donanmanın yeni fırkateynlerindeki yerli dikey atım sistemi MİDLAS’tan atılması planlanıyor.

Havadan havaya füzeler: Gökdoğan ve Bozdoğan

Yakın zamana kadar bütün Türk savaş uçakları ABD yapımı AMRAAM ve Sidewinder füzeleri taşıyordu. Bunların yerini alacak füzeler TÜBİTAK SAGE’den geliyor. Bozdoğan 25 kilometreden uzun menzilli, kızılötesi güdümlü bir kısa menzil füzesi; Gökdoğan ise 65 kilometrenin ötesine ulaşan radar güdümlü bir füze. 19 Ekim 2025’te tek bir F-16 ikisini de ateşledi ve iki hedef uçağı vurdu. 2023’te imzalanan düşük yoğunluklu üretim sözleşmesi her birinden 25 adedi kapsıyordu. Ramjet motorlu Gökhan füzesi yer testlerinde.

Türk füzeleri ne kadar uzağa ulaşabiliyor?

Her yıl daha uzağa; bu da bilinçli bir politika. Program, tarihinin büyük bölümünde Füze Teknolojisi Kontrol Rejimi’nin ihracat için koyduğu eşik olan 300 kilometrenin altında kaldı. Erdoğan, Tayfun’un 2022’de uçtuğu 561 kilometrenin yeterli olmadığını açıkça söyledi ve bir sonraki hedef olarak 1.000 kilometreyi gösterdi. Demokrasileri Savunma Vakfı’nın (FDD) aktardığı bir rapora göre daha sonra 2.000 kilometrenin ötesine ulaşan füzeler için çalışma talimatı verdi.

İlginin nedenini coğrafya açıklıyor. Türkiye topraklarından atılan 1.000 kilometre menzilli bir füze Yunanistan’ı, Kıbrıs’ı, İsrail’i, Irak’ı ve Tahran dahil İran’ın batısını kapsıyor. Avusturya’da yayımlanan Militär Aktuell, 1.500 kilometrede Bavyera’nın bir bölümünün de menzile girdiğine dikkat çekti. Program artık Atina’nın yanı sıra Orta Avrupa’da da izleniyor.

Üretim de buna göre büyütülüyor. Erdoğan’ın Nisan 2026’da Ankara yakınlarındaki Lalahan’da ve Kırıkkale’de açtığı tesisler 1 milyar dolardan fazlaya mal oldu ve füze üretimini beş katına çıkarmayı hedefliyor. Roketsan Genel Müdürü Murat İkinci, şirketin 2025’te 10 milyar doları aşan yeni sipariş aldığını söylüyor.

Sıkça sorulan sorular

Türkiye’nin en uzun menzilli füzesi hangisi?

Hizmettekiler arasında Tayfun ailesi. Seri üretimdeki Blok 4 için 1.000 ila 1.500 kilometre menzil veriliyor. Menzilinin 6.000 kilometreyi aştığı açıklanan Yıldırımhan ise şimdilik yalnızca maket olarak mevcut.

Türkiye’nin kaç balistik füzesi var?

SIPRI verilerine dayanan ve Mart 2026’da yayımlanan sayıma göre yaklaşık 322. Türkiye kendi rakamını açıklamıyor.

Türkiye’nin hipersonik füzesi var mı?

Tayfun, bu menzildeki balistik füzelerin çoğu gibi uçuşta Mach 5’i aşıyor. Türkiye’nin envanterinde hipersonik süzülme aracı ya da hipersonik seyir füzesi bulunmuyor.

Tayfun füzesinin menzili ne kadar?

2022’deki testte 561 kilometre uçtu. Blok 1 için yaklaşık 800 kilometre, Blok 4 için 1.000 ila 1.500 kilometre menzil veriliyor.

Türkiye’nin seyir füzesi var mı?

Evet. SOM uçaklardan, Atmaca gemilerden ve denizaltılardan, Kara Atmaca kamyonlardan atılıyor. Daha uzun menzilli Gezgin geliştirme aşamasında.

Türkiye’nin füzelerini kim üretiyor?

Büyük bölümünü Roketsan üretiyor; uçaktan atılan silahları TÜBİTAK SAGE tasarlıyor. Yıldırımhan ise Millî Savunma Bakanlığı’nın projesi.